Ospois » teksty

Każda kolejna część jest zwykle gorsza

kasia — Mon, 11 Jul 2011 16:38:38 +0000

Wszyscy oczekiwali objawienia się prawdziwego talentu. Pierwsza jego książka wywołała prawdziwą medialną burzę, a krytycy literaccy rozpływali się wręcz z uwielbienia dla talentu i niecodziennego spojrzenia. Wszyscy z nieskrywanym zniecierpliwieniem czekali na kolejną powieść geniusza. Gdy dostali ją wreszcie do ręki, szczęki im poopadały. Myli się ten kto sądzi, że owo zdziwienie wynikało z wspaniałego poziomu kolejnej powieści. Trzeba przyznać, że wręcz przeciwnie. Spodziewali się czegoś nadzwyczajnego, jakiegoś literackiego balsamu dla duszy, a zamiast tego otrzymali banalną powiastkę z morałem typu: warto „kochać”. Niestety takie sytuacje do rzadkości nie należą. Na niekorzyść autora działa choćby to, że kolejne swoje teksty pisze już pod bardzo dużą presją psychiczną – doskonale zdaje sobie sprawę, że sequele zwykle nie są tak dobre jak pierwsza część. Ale przecież napisać coś musi, bo inaczej jego fani nie dali by mu spokojnie żyć. Ze złączenia tych dwóch rzeczy powstają najczęściej książki co najwyżej przeciętne. Nie oznacza to oczywiście, że jest tak w każdym wypadku. Niektórzy autorzy tworząc swoje dzieła już przy pierwszym tomie mają głowę wypełnioną pomysłami, których wystarczy na kilka kolejnych części. Stąd zapewne tak duża popularność twórczości Tolkiena czy G.R.R. Martina.

W nowej pracy

mikiciuk — Thu, 01 Jul 2010 11:49:44 +0000

Podjęcie nowej pracy zawsze niesie za sobą wiele emocji i znaków zapytania. Nie łatwo „wbić” się w zgrany i dopasowany już zespół starych „wyjadaczy” firmy. Nie łatwo też odnaleźć się w nowym miejscu i w nowych zasadach, według których każda firma funkcjonuje.

Amerykańscy uczeni dowiedli nawet, iż pierwszy dzień w nowej pracy jest jednym z najbardziej stresujących dni naszego całego życia. Ślub czy też narodziny dziecka nie mogą się temu wydarzeniu równać. Każdy nowy pracownik pierwszego dnia swojej pracy zastanawia się, czy się sprawdzi? Czy jest we właściwym miejscu i czasie? Czy podoła nowym zadaniom, jakie się przed nim stawia? Przede wszystkim zaś, pyta siebie, czy zostanie zaakceptowany przez środowisko? W końcu nawet najlepiej wykonywana praca nie przynosi nikomu zadowolenia, kiedy nie czujemy wsparcia, szacunku i przyjaźni naszych współpracowników.

I choć stres wywołany nową pracą jest jak najbardziej zrozumiały, pamiętajmy – nic na siłę. Wszystko się ułoży za dzień lub dwa, kiedy emocje pierwszego dnia opadną. Poza tym, pamiętajmy, że nawet Ci starzy „wyjadacze” firmowi wiedzą, co „pierwszak” czuje, w końcu, każdy z nas nim był. I może jeszcze nie raz będzie.

Wakacje

mikiciuk — Thu, 01 Jul 2010 11:02:29 +0000

Od kilku dni mamy wakacje. A właściwie to mają je dzieciaki i studenci. Bo my nadal do pracy chodzić musimy. I tak, jak o tych drugich martwić się nie trzeba – w końcu są to już dorosłe i pełnoletnie osoby, które mają swoje życie i, które doskonale potrafią sobie zorganizować czas, tak tymi pierwszymi zainteresować się trzeba, tym bardziej, że to my – rodzice w głównej mierze decydujemy o tym, co i gdzie nasze dziecko robić będzie.

Fajnie, jeśli dziecko ma gdzie wyjechać – do babci czy też do cioci. Dobrze też, jeśli wspólnie coś sobie zaplanujemy, jakiś wyjazd nad morze czy w góry. To zawsze zbliża i wiele frajdy przynosi. Jednak takie wyjazdy trwają zazwyczaj 7 dni, czyli tydzień, a wakacje aż 2 miesiące. No i tutaj zaczynają się schody, bo przecież nie możemy zorganizować dziecku tygodniowego czy dwutygodniowego wyjazdu, a potem zostawić je w domu na całe godziny, kiedy jesteśmy w pracy i, kiedy nie możemy się nim zająć. Co więc należy zrobić? Ano przede wszystkim należy pomyśleć o jakiś dodatkowych atrakcjach – kursach czy obozach. To przecież idealne rozwiązanie dla naszych pociech, które nie tylko będą mogły poznać nowe i ciekawe miejsca i osoby, ale także będą mogły przeżyć wiele przygód, które z pewnością pozwolą im zapomnieć, czym jest nuda.

Jeszcze mamy czas, w końcu dopiero lipiec się rozpoczął, także jeśli tylko chcemy, możemy zadbać o rozwój i czas naszego dziecka.